ติดตามเรื่องราว

..เรียนรู้ จากความยาก..-
บางทีการทำให้เส้นทางสู่ความจริงคดเคี้ยวมากขึ้นสักหน่อยเพื่อให้เกิดระทางที่ยาวไกลขึ้นอาจจะเป็นสิ่งดีสำหรับชีวิตที่ต้องการเวลากับการค้นหาความหมาย นั่นล่ะ -PBL




วันพฤหัสบดีที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2553

จิตวิญญาณอิสระ



    เมื่อพยายามครอบครองสายลมโดยเอาภาชนะครอบมันไว้ เราจะสูญเสียมันไป  ลมต้องเป็นอิสระ  ลมต้องได้พัด เราจึงจะรู้สึกได้ว่ามีมันอยู่

    จิตวิญญาณของมุษย์ก็เป็นเช่นกัน มันจะปรากฎขึ้นเมื่อปราศจากสิ่งที่ครอบไว้
    จิตวิญญาณของเราทุกคนมีความเป็นอิสระแล้วตั้งแต่ต้น   เราปรากฏขึ้นมาในจักรวาลพร้อมกับความบริสุทธิ์ผุดผ่อง  ไม่มีความรู้สึกว่าสิ่งใดดีหรือไม่ดี   ไม่มีสิ่งใดชอบหรือไม่ชอบ  ปราศจากการรับรู้ว่าสิ่งใดมีอยู่หรือไม่มีอยู่  ไม่มีแม้แต่เจตจำนงใดๆ
    แต่แล้วทันทีหลังจากเกิด เราจะถูกห่อหุ้มไว้ด้วยความรัก   ความรักอันอบอุ่นได้ล้อมรัดเราไว้ในชั้นแรก  ชั้นถัดมาคือกำแพงของความคาดหวัง  พ่อแม่พี่น้องที่ได้มอบความรักและให้การกระทำทั้งหมดเพื่อให้ผู้ที่มาใหม่เติบโตเป็นคนดีพอที่จะเลี้ยงดูหรือตอบแทนในโอกาสถัดมา   พ่อแม่  ครู ผู้สอนศาสนาหรือคนรอบข้างมักอยากให้ผู้ที่มาใหม่เป็นอย่างนั้นหรือทำอย่างนี้อย่างที่ตนเองคิดหรือตนเองต้องการ  มีความหวังลึกๆ ว่าจะสลักเสลาเขาให้ได้รูปลักษณ์อย่างที่ตนเองจิตนาการ   ความรักจึงมาพร้อมกับเงื่อนไขของการอยากได้กลับคืน   เด็กๆ  จึงเติบโตขึ้นมาพร้อมกับโซ่ตรวนของความคาดหวัง
    คนมาก่อนได้ก่อกำแพงของความกลัวขึ้นโดยกำหนดมาตรฐานของบาปและการลงโทษ  การลงโทษสุดแต่จะสรรหาวิธีตั้งแต่การเปรียบเทียบ  การตีค่า  การกล่าวหา ประณาม  การโบยตี ไปจนถึงการตกนรก จนภาพของความทุกข์จากการลงโทษได้ฝังอยู่ในจิตใจลึกๆ ของผู้มาใหม่  ผู้มาก่อนยังได้แสดงพลังอำนาจให้คนที่มาใหม่กลัวยิ่งขึ้นด้วยการหักหาญผู้ที่อ่อนแอกว่าเพื่อการครอบครองโดยทำสงคราม  และการออกกฎหมายเพื่อควบคุม   ความกลัวทั้งหมดที่ถูกสร้างขึ้นนั้นเพื่อให้ผู้มาใหม่ได้เชื่องเชื่อ
    กำแพงของความเกลียดชังได้ก่อขึ้นตามมา   ผู้คนล้อมกลุ่มก้อนของตัวเองไว้ด้วยกำแพงของศาสนา  กำแพงของเผ่าพันธุ์เชื้อชาติ  กำแพงของขอบเขตประเทศ  กำแพงของภาษา  กำแพงประเพณีวัฒนธรรม และ อื่นๆ อีกหลายชั้น  
    เราจึงถูกล้อมด้วยกำแพงห้องอันคับแคบ  บ้านอันคับแคบ  รั้วบ้านอันคับแคบ  เมืองอันคับแคบ และประเทศอันคับแคบ  ทั้งที่โลกและจักรวาลอันกว้างใหญ่มีพื้นที่มากพอที่จะให้เราแต่ละคนเป็นอิสระ
      (รายละเอียดโปรดติดตามในหนังสือ.. การเดินทางนอกกะลา) 
การสลัดหลุดต้องอาศัยความกล้าหาญ อย่างแรงกล้า  
นี่เป็นบางประสบการณ์ของคุรุOsho
ในช่วงมัธยมปลายข้าพเจ้าเคยเข้าเรียนวิชาคณิตศาสตร์   ในวันแรกที่ข้าพเจ้าเรียน  อาจารย์เพียงแค่แนะนำหัวข้อวิชาเท่านั้น  ข้าพเจ้าได้ลุกขึ้นและกำลังจะเดินออกจากห้องไป  อาจารย์ได้พูดว่า "เจ้ากำลังจะไปไหนโดยที่ไม่บอกกล่าว? ข้าจะไม่อนุญาตให้เจ้ากลับเข้าห้องอีก"  ข้าพเจ้าตอบกลับไปว่า "ผมเองก็ไม่คิดว่าจะกลับมาอีก อย่ากังวลไปเลย นี่คือสาเหตุที่ผมไม่ได้บอกท่าน
                       

3 ความคิดเห็น:

  1. ไม่ระบุชื่อ28 ตุลาคม 2553 17:51

    การนำบางอย่างมาครอบตัวเองช่างง่าย แต่พออยากเอาสิ่งนั้นออกกลับอยากเย็นแสนเข็ญ บางคนทั้งชีวิตก็เอาออกไม่ได้เลย ทั้งที่รู้ว่าสิ่งที่ครอบอยู่นั้นทำให้เป็นทุกข์

    ตอบลบ
  2. ไม่ระบุชื่อ31 ตุลาคม 2553 11:08

    แต่อย่างน้อยก็ยังดีที่มีคนคาดหวังไม่ใช่หรือ ความคาดหวังของพ่อแม่ที่เรารัก ก็คือความปรารถนาดีที่มีต่อเรา เป็นแรงผลักดันที่ทำให้คนเราได้มีวันนี้ มีกำลังใจในการสร้างสรรค์สิ่งดีงามเพื่อสังคม เชื่อว่าไม่ว่าเวลาจะผ่านไปกี่ยุคกี่สมัย คนเราก็จะเกิดมาพร้อมกับความคาดหวังเสมอ

    ตอบลบ
  3. ไม่ระบุชื่อ25 เมษายน 2555 16:27

    ..เราเรียก..สิ่งปิดกั้น..จิตวิญญาณว่า.."กำแพงใจ"

    ตอบลบ